جعبه سیاه

جعبه سیاه

 

جعبه سیاه یا ضبط کننده اطلاعات پرواز (به انگلیسی: Flight data recorder یا FDR) در هواپیما ابزاری است که در طول پرواز جهت ذخیره پارامترهای خاصی به کار می‌رود. در بعضی از موارد جعبه سیاه شامل ضبط کننده صدای خلبان (CVR) است.

با بروز هر سانحه‌ای برای یک هواپیما سوالات زیادی در مورد علت سقوط هواپیما مطرح می‌شود. پاسخ به این سوالات به کمک سیستم‌های FDR و CVR که در مجموع جعبه سیاه نامیده می‌شود، انجام می‌گیرد. این سیستم‌ها که هر یک قیمتی بین ۱۰ تا ۱۵ هزار دلار دارند، جزئیات پرواز را در طول پرواز ضبط می‌کنند.

سیستم جعبه سیاه علی‌رغم آنچه از نامش پیداست، رنگ نارنجی روشنی دارد. داشتن چنین رنگ شاخصی به همراه نوار انعکاس دهنده متصل شده به بخش خارجی ضبط کننده بعد از وقوع سانحه در پیدا کردن جعبه سیاه بخصوص در هنگام سقوط هواپیما در آب، بسیار موثر است.

جعبه سیاه پارامترهای پروازی را ضبط می‌کند. حساسه‌های زیادی از قسمتهای مختلف هواپیما از طریق سیم‌کشی به سیستم FDR مرتبط شده‌اند. زمانی که کلیدی روشن یا خاموش می‌شود، عملیات آن توسط سیستم FDR به ثبت می‌رسد. کمیت و بازه اطلاعات ضبط شده توسط این سیستم به میزان زیادی متفاوت بوده و به عمر و اندازه هواپیما وابسته است. طبق استانداردهای هوایی حداقل اطلاعاتی که باید توسط این سیستم ضبط شود شامل موارد زیر است :

  • زمان
  • شتاب عمودی هواپیما
  • موقعیت دستهٔ کنترل پرواز
  • موقعیت پدال کنترل رادِر
  • موقعیت فرمان هواپیما
  • تثبیت کننده وضعیت افقی هواپیما
  • جریان سوخت
  • سرعت
  • ارتفاع فشاری
  • جهت مغناطیسی هواپیما
  • شتاب طبیعی هواپیما
  • روشن و خاموش شدن میکروفون، که زمان ارتباطهای رادیویی برقرار شده توسط خدمه را ضبط می‌کند، و برای تطبیق اطلاعات ضبط شده توسط FDR و CVR بکار می‌رود. سیستم‌های کنونی به منظور بررسی تمامی جهات عملکردی هواپیما تا صدها پارامتر را ضبط می‌کنند.

 

روش ضبط اطلاعات

جعبه‌های سیاه معمولاً اطلاعات ۲۵ ساعت آخر پرواز را ضبط می‌کنند. جعبه‌های سیاه قدیمی‌تر از نوارهای مغناطیسی که همانند نوار ضبط صوت عمل می‌کنند، با استفاده از هد الکترومغناطیسی به ثبت اطلاعات می‌پردازند. از سال ۱۹۹۰، سازندگان سیستم جعبه سیاه به سمت استفاده از تکنولوژی‌هایی پیش رفته‌اند که در آن قطعهٔ متحرک وجود نداشته باشد، و جعبه‌های سیاه مدرن بجای نوارهای مغناطیسی بکار رفته در نوع متوسط آن از تراشه‌های حافظهٔ الکترونیکی استفاده می‌کنند.

 

میزان مقاومت جعبه سیاه

در بسیاری از سوانح هوایی، معمولاً اسکلت و بقیه اجزا داخلی به میزان زیادی آسیب می‌بینند و تنها بخشی از هواپیما که سالم می‌ماند، واحدهای حافظه مقاوم در برابر سانحه است (CSMU)، که مربوط به دستگاه‌های FDR و CVR هواپیما است. دستگاه CSMU وسیلهٔ استوانه‌ای شکل بزرگی است که به دستگاه ضبط اطلاعات متصل شده است. این وسیله به گونه‌ای ساخته شده است که در برابر گرمای شدید، سقوط‌های سخت و فشارهای بالای چند تُن مقاوم است. در نمونه‌های قدیمی نوارهای مغناطیسی این بخش درون یک جعبه مستطیل شکل قرار می‌گرفت.

 

 

بخش های خارجی جعبه سیاه

  • قشاء آلومینیومی: لایه نازکی از آلومینیوم است که اطراف کارتهای حافظه را فرا گرفته است.
  • عایق مقاوم در برابر حرارت شدید: این بخش که شامل ماده سیلیس خشک است، با داشتن ضخامتی در حدود یک اینچ، پوشش حرارتی مقاومی را ایجاد می‌کند و در صورت بروز آتش‌سوزی از واحد حافظه محافظت می‌کند.
  • لایه استنلس استیل: عایق حرارتی فوق، در پوشش محافظ فولادی ضدزنگی که تقریباً یک چهارم اینچ ضخامت دارد، قرار می‌گیرد که البته برای مقاومت بیشتر آن از تیتانیوم هم در قسمتهای بیرونی استفاده می‌شود.
  • جعبه‌های سیاه علاوه بر این به یک راهنمای یابنده زیرآبییا ULB نیز مجهز می‌شوند. در صورت سقوط هواپیما در آب، این بخش امواج مادون صوتی منتشر می‌کند که توسط گوش انسان شنیده نمی‌شود ولی به سرعت توسط سنسورها و تجهیزات آکوستیکی موجود تشخیص داده می‌شود. سنسور موجود درون این بخش به محض تماس با آب، آنرا فعال می‌کند. فرکانس پالس‌های فرستاده شده توسط ULB برابر ۳۷٫۵ کیلوهرتز بوده و از عمق ۲۰ هزار پایی دریا توان رسیدن به سطح را دارند. زمانی که ULB فعال می‌شود، در هر ثانیه یک بار به صدا در می‌آید و این عمل را تا ۳۰ روز انجام می‌دهد. واحد ULB توسط باتری کار می‌کند و احتمال آسیب دیدگی آن در اثر ضربات شدید بسیار کم است.

پس از یافتن جعبه سیاه و انتقال آن به آزمایشگاه اطلاعات از روی ضبط کننده‌ها پیاده شده و تلاش برای بازسازی سانحه آغاز می‌شود. این فرایند تا تکمیل شدن می‌تواند هفته‌ها یا ماهها ادامه یابد. در حال حاضر تولیدکنندگان این سیستم در آمریکا، NTSB را برای تحلیل کامل اطلاعات ذخیره شده در ضبط کننده‌ها به سیستم‌های بازخوانی و نرم‌افزارهای لازم برای انجام این امر مجهز می‌نمایند.

در صورتیکه جعبه سیاه آسیب ندیده باشد، محققین به آسانی می‌توانند با اتصال آن به سیستم بازخوانی، اطلاعات ذخیره شده را بخوانند. اما در بسیاری از موارد پس از یافتن ضبط کننده‌ها از میان لاشه هواپیما، واحد حافظه الکترونیکی آن را خارج کرده و پس از تمیز کردن آن، یک کابل رابط بر روی آن نصب کرده و حافظه را مستقیماً به یک دستگاه بازخوانی حافظه متصل می‌نمایند. این دستگاه دارای نرم‌افزار مخصوصی است که اطلاعات را بدون کوچکترین کم‌وکاستی بازخوانی می‌کند.

جعبه سیاه (شامل FDR و CVR) هر دو سیستمهای ارزشمندی برای هواپیما محسوب می‌شوند و از آنجائیکه معمولاً تنها بخش سالم باقی‌مانده از هواپیما هستند مهمترین کلید در فهم چگونگی بروز سانحه می‌باشند.

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0 (from 0 votes)
نویسنده : cafe patogh      تعداد بازدید : 1333      هیچ دیدگاهی برای مایکروسافت هم هک شد ثبت نشده      دسته : علم و دانش, فن آوری اطلاعات, مجله علمی

مـایـکـروسـافـت هـم هـک شـد

 هک

(بیشتر…)

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 0 (from 0 votes)
نویسنده :       تعداد بازدید : 1320      هیچ دیدگاهی برای مهاجرت به مریخ در سال ۲۰۲۳؟ ثبت نشده      دسته : علم و دانش, مجله علمی

مهاجرت به مریخ در سال ۲۰۲۳؟

 


احتمالا شما هم خبرهایی در باره ثبت نام اولیه برای سفر بی بازگشت انسان به مریخ شنیده اید. شرکتی بین المللی به نام مارس وان در نظر دارد یکی از بزرگترین شوهای تلویزیونی جهان را اجرا کند و تصمیم گرفته دست به کاری بزند که سازمان های بزرگ فضایی سال ها است در حسرت آن هستند.

مهاجرت به مریخ در سال 2023؟

قرار است از بین داوطلبانی که از سراسر جهان ثبت نام می کنند گروهی به عنوان اولین مسافران مریخ انتخاب شوند. البته آنها قرار نیست دیگر به زمین برگردند و قرار است تا پایان عمر خود در این سیاره زندگی کنند و قدم هایی برای توسعه مریخ بردارند. اولین گروه مسافران شامل یک گروه ۴ نفره در سال ۲۰۲۳ قرار است بر مریخ فرود آید و از آن پس، هر دو سال یک بار گروه دیگری از فضا نوردان و نخستین شهروندان مریخی وارد این سیاره شوند. همه این اقدامات از انتخاب مسافران گرفته تا جزییات سفر و زندگی آنها در مریخ نیز قرار است در قالب یک برنامه تلوزیونی عظیم به طور مستقیم پخش شود. چیزی شبیه به فیلم ترومن شو با این تفاوت که این بار مسافران می دانند قرار است در مقابل دوربین باشند. بر اساس گفته های این شرکت، همه فناوری های لازم برای چنین کاری در حال حاضر وجود دارد. اما این مسافران قرار است به کجا بروند؟

بر اساس طرحی که این شرکت ارایه داده است، قرار است پیش از آن که نخستین مسافران قدم بر سطح مریخ بگذارند، تعدادی سفینه بدون سرنشین عازم مریخ شوند، بخش فرود این سفینه ها که هریک ۲۵۰۰ کیلوگرم جرم ( به همراه تجهیزات داخلی) خواهند داشت در محل تقریبا از پیش تعیین شده فرود خواهند آمد. سپس مریخ نوردهای هوشمندی برای انجام برخی از کارهای ساخت و ساز و آماده سازی فضا به مریخ ارسال می شوند. در سال ۲۰۲۱ قرار است ۶ واحد فرود در کنار هم فرود آمده و مجتمع مسکونی اولین ساکنان را بسازند. دو مریخ نورد این قطعات را با دقت کنار هم قرار داده ، اتصالات آنها را وصل و شرایط را برای فرود آماده می کنند و ۲ سال بعد اولین گروه فضا نوردان قدم به این مجموعه خواهند گذاشت. البته از قبل غذا، آب و اکسیژن به مقدار کافی به مریخ برده شده و آنها کارهای باقی مانده را انجام می دهند تا گروه بعدی از راه برسند.

کارهایی که قبل از رسیدن این مسافران باید انجام شود عبارت است از ساخت محفظه ای برای زندگی که دارای فشار مناسب، اکسیژن مناسب، مقاومت در برابر اشعه، دارای سیستم های حیاتی، دارای امکان دفع فاضلاب و بازیابی داخلی و از سیستم های الکتریکی و تجهیزات مخابراتی برخوردار باشد و از همه مهمتر برای ۲ سال آینده حداقل دارای ذخیره غذایی، اکسیژن کافی و آب مورد نیاز باشد

به نظر همه چیز خوب و خوش می آید این شرکت ثبت نام از علاقه مندان را آغاز کرده و قرار است اولین فضا نوردان از بین علاقه مندان انتخاب شوند و آن هم در یک برنامه تلوزیونی. این خبر بازتاب وسیعی در رسانه ها داشت اکثر رسانه های معتبر به بازتاب آن پرداختند و مردم هم گاه گاهی در صحبت های خود به آن اشاره و از چنین سفر و ماجراجویی با هیجان یاد می کنند و قطعا تعدادی هم در این پروژه ثبت نام کرده اند. همه چیز به نظر عالی می آید غیر از اینکه این پروژه عملی نیست!

!لازم نیست کارشناس و یا متخصص علوم فضایی باشیم تا نقص های جدی چنین طرحی خودش را نشان دهد. بر طبق اعلام طراحان این شرکت تنها ۱۰ سال زمان در اختیار دارد که یک کلونی کوچک را بر سطح مریخ سوار کند.

مهاجرت به مریخ در سال 2023؟

اما بگذارید در همین خط زمانی پیش برویم. در سال ۲۰۱۸ قرار است اولین روبات مریخ نورد کارگر این پروژه در مریخ فرود آید. وظیفه اصلی این مریخ نورد بر اساس طرح این شرکت، جستجوی محل مناسب برای ساخت این شهرک فضایی است. سال ۲۰۲۱ قرار است سال پر رفت و آمدی باشد. این شرکت قرار است ۵ سفینه دیگر و یک مریخ نورد دیگر را به مریخ بفرستد. این سفینه ها در نهایت در نزدیکی محل شهرک مریخی فرود می آیند و دو مریخ نورد آنها را به کنار هم حمل کرده و تجهیزات مورد نیاز آنها را سوار می کنند و منتظر فرود انسان می شوند. آیا طراحان این طرح تا کنون چیزی از عدم قطعیت در محل فرود مریخ نشین ها شنیده اند؟! قطعا طراحان این پروژه انتظار ندارند ۴ فضا نورد که قرار است ۲ سال بعد به مریخ برسند همه این کارها را در چند ساعتی که اکسیژنشان اجازه می دهد و خستگی از پا درشان نیاورده انجام دهند!

دقت کنید که کارهایی که قبل از رسیدن این مسافران باید انجام شود عبارت است از ساخت محفظه ای برای زندگی که دارای فشار مناسب، اکسیژن مناسب، مقاومت در برابر اشعه، دارای سیستم های حیاتی، دارای امکان دفع فاضلاب و بازیابی داخلی و از سیستم های الکتریکی و تجهیزات مخابراتی برخوردار باشد و از همه مهمتر برای ۲ سال آینده حداقل دارای ذخیره غذایی، اکسیژن کافی و آب مورد نیاز باشد. به طور قطع با کمک ۶ سفینه نمی توان این حجم آب و اکسیژن را به مریخ برد مگر اینکه طراحان به دنبال استخراج مواد از مریخ باشند و به عبارتی در کنار همه این کارها آن دو ربات مریخ نورد بتوانند کارخانه استخراج اکسیژن و آب (که چگونگی آن خودش مورد سوال جدی است) را ایجاد کنند.

مهاجرت به مریخ در سال 2023؟

سرانجام در نهایت در سال ۲۰۲۳ قرار است اولین گروه سرنشین ها به مریخ برسند کارهای باقی مانده را انجام داده و از آن پس هر دو سال یک بار منتظر افراد جدیدی باشند و لابد تا آخر عمر به خوبی و خوشی در مریخ زندگی کنند!

ایده طرح ، ایده ی درستی است ولی وقتی در قالب این جدول زمانی ریخته می شود به کلی به یک شوخی بزرگ شبیه می شود. قطعا در سال ۲۰۲۳ چنین سفری انجام نخواهد شد. درست است که بخش خصوصی می تواند موتور محرکی در جریان فرآیندهای فضایی باشد اما باید به نمونه ها نگاه کرد. در حال حاضر اسپیس – ایکس یکی از الگوهای موفق فعالیت های خصوصی در بخش فضایی است اما به سابقه این شرکت و فعالیت های آن و چشم اندازهایش نگاه کنید تا تفاوت یک شوخی و یک کار جدی در بخش خصوصی واضح تر شود. به هرحال سفر یک جانبه به مریخ در قالب پروژه مارس وان قطعا در بهترین حالت ناشی از درک اندک و عدم آشنایی طراحان آن از مفهوم سفرهای سرنشین دار فضایی است. روزی انسان به مریخ و ماورای آن سفر خواهد کرد اما بیایید امیدوار باشیم این اتفاق نه در قالب یک شوی تفریحی تلویزیونی بیفتد. اگرچه اولین مسافر این سفر چشمان میلیاردها نفر را برروی خود خیره خواهد داد اما امیدوار باشیم که کنجکاوی بشر و علم قهرمانان اصلی آن داستان باشند.

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: -1 (from 1 vote)
نویسنده :       تعداد بازدید : 1359      هیچ دیدگاهی برای حدس می زنید این عکس کجاست؟ ثبت نشده      دسته : علم و دانش, مجله علمی

حدس می زنید این عکس کجاست؟


فکر می کنید تا چه حد دنیا را می‌شناسید و از مناطق مختلف آن سر در می‌آورید؟ نظرتان درباره رشد روزافزون علم و فناوری های جدید چیست؟ آیا تصور می‌کنید این انسان دوپا به همه جای عالم سر کشیده و جای جای آن را می‌شناسد؟ آیا هنوز هم مکانی مانده است که از آن بی‌اطلاع باشیم یا حداقل چیز زیادی درباره آن ندانیم؟ اگر در پاسخ دادن به سوالات بالا کمی مردد هستید در سلسله مطالب « حدس می‌زنید این عکس کجاست؟» با ما همراه باشید تا شما را با مناطقی از عالم روبه‌رو سازیم که درباره آن چیزی نشنیده‌اید یا کمتر از آن می‌‌دانید.

علوم مختلف با سرعتی سرسام آور در حال رشد و تکامل هستند به طوری که هر روز بعد از بلند شدن از خواب و مالیدن چشمانمان از طریق اینترنت، تلویزیون، رادیو، رسانه های نوشتاری و … با اخباری رو به رو می‌شویم که بعد از شنیدنشان دهانمان از تعجب باز می‌ماند و باید دوباره چشمانمان را بمالیم، اما این بار از شدت تعجب!

حدس می زنید این عکس کجاست؟
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: +1 (from 1 vote)

دلـایـل عـدم انـقـراض کـامـپـیـوتـرهـای رومـیـزی


VN:F [1.9.22_1171]
Rating: +1 (from 1 vote)

خبرنامه ایمیلی

آخرین مطالب

بهترین مطالب

مطالب تصادفی

تبلیغات متنی